8519p

17,3K

4de

Volg Hans op Twitter, op Facebook of op Instagram.

Of neem contact op via het Contactformulier.

De Jeugdjaren

Ik was 8 jaar toen ik mijn eerste stappen in de atletiek zette. Op aanraden van een buurvrouw, die zag dat ik beide scholencrossen had gewonnen, ging ik voor de eerste keer naar de atletiekclub in Arendonk (ARAC). De eerste jaren kregen we in de zomer al spelenderwijs de verschillende disciplines aangeleerd. In de winter werd er veel gelopen om ons voor te bereiden op  de crossen. Het bleek dat ik in beide seizoenen goed mijn plan kon trekken.

Toen ik naar de middelbare school ging, begon mijn voorkeur voor het pistewerk te primeren op het lange afstandlopen. Mijn voormalige club had toen een Belgisch kampioen in het tienkampen, Serge Desmedt. Hij was een 10-tal jaar ouder dan ik. Na Mike Powell en Carl Lewis had ik nu een idool die ik niet enkel kende van tv, maar wekelijks aan het werk zag tijdens de clubtrainingen. Vanaf mijn 15 jaar mocht ik in de trainingsgroep van Serge komen.  Aangezien de groep vooral uit meerkampers bestond, ben ik een beetje in het meerkampen gerold. Het was dan ook een logische keuze om aan meerkamp te gaan doen. 

Het studentenleven

Na mijn middelbare school ben ik kinesitherapie gaan studeren aan de KULeuven. Mijn ouders vonden het behalen van een diploma heel belangrijk en bijgevolg kwam mijn sportieve carrière op de tweede plaats. Dit mag je best letterlijk nemen. Ik heb goed van het studentenleven geprofiteerd. Sporten kwam er bij als leuke afwisseling.  Toen ik mijn 5-jarige opleiding doorlopen had, leek een topsportcarrière plots wel heel ver weg. Eén week na afstuderen, in juni 2005, begon ik te werken in een zelfstandige praktijk. De sportmicrobe had me wel terug steviger te pakken. Vanuit de jeugdjaren wist ik dat ik wel wat talent had. Nu was het moment gekomen om te kijken hoe ver ik op sportief vlak zou geraken als ik hier meer tijd in zou investeren.  

 

Topsport als amateur

Na een jaar goed trainen voelde ik duidelijke progressie. Ik had een patiënt van me verteld over mijn passie voor de sport en welke vorderingen ik gemaakt had het voorbije jaar.  Hij was bedrijfsleider en  zag het wel zitten om mij financieel te ondersteunen. Het tweede jaar kon ik mijn uren in de praktijk dan ook terugschroeven naar 25 uren per week. Zo had ik meer tijd om te investeren in mijn trainingen. Het resultaat bleef niet weg. In 2007 won ik de Europabeker First League en verbeterde ik mijn puntentotaal met meer dan 500 punten! Op de Universiade in Bangkok werd ik 2de en behaalde ik meer dan 8000 punten. Daarmee werd ik de eerste Belg die de magische grens van 8000 punten overschreed. Ik mocht  naar het WK in Osaka, twee weken later. Mijn sprookje bleef duren: opnieuw boven de 8000 punten en een 11de plaats. Dankzij deze prestatie kwalificeerde ik mij voor de Olympische Spelen in Beijing in 2008. 

2007 was op sportief vlak een ongelofelijk jaar. Niet vergeten dat ik nog steeds als amateur mijn sport beoefende: ik werkte nog steeds 25 uren per week in de kinépraktijk. Veel trainingen deed ik op mezelf, zonder veel structuur, technische bijsturingen enz. Als beloning voor mijn prestaties kreeg ik een profcontract bij BLOSO. Vanaf nu kon ik helemaal voor mijn sport leven: ik kreeg een maandloon en er werd.een.werkingsbudget.ter.beschikking.gesteld.
Voor mijn sportieve prestaties ontving ik de ‘Gouden Spike’, deze prijs bekroont de meest verdienstelijke atleet. 

Olympische Spelen in Beijing

Achteraf gezien is 2008 een ongelofelijk leerrijk maar tegelijkertijd zeer moeilijk jaar geweest. De Olympische Spelen in Beijing stonden immers in augustus voor de deur. De overschakeling van amateur naar profsporter is zowel op fysiek als mentaal vlak niet te onderschatten.
 2008 draaide niet goed: door de verhoogde trainingsarbeid staken al vroeg in het seizoen kwaaltjes de kop op. Ook op organisatorisch vlak moesten we nog heel wat uitzoeken want dat was allemaal nieuw. De prestaties gedurende het seizoen bleven wat achterwege maar ik besloot om er toch het beste van te maken in Bejijng. Helaas sloeg het noodlot toe in het eerste nummer, de 100 meter: ik voelde een hevige pijn in de lies. Ik heb nog geprobeerd om verder te doen, maar na overleg met de arts bleek dat stoppen de enige verstandige optie was. De Olympische Spelen waren een memorabele belevenis, alleen had ik gehoopt om ook op sportief vlak het beste van mezelf te kunnen laten zien. Terug thuis bleek dat ik een gedeeltelijke afscheuring van de adductoren (spier in de lies) en een stressfractuur (breuk) in het bekken had. 

Revalidatie: bloed, zweet, tranen en… een persoonlijk record!

Het seizoen 2008-2009 werd er een van uren revalideren en hard afzien. Ondertussen was ik van trainer veranderd. Wim Vandeven werd mijn nieuwe hoofdcoach: de nodige structuur, technische ondersteuning en een goede mental coach vond ik bij hem. Eind september 2009 was ik terug klaar voor een tienkamp. In Talence behaalde ik 8070 punten, een nieuw persoonlijk record! Ik was terug! Dankzij deze prestatie was mijn deelname aan het EK 2010 in Barcelona verzekerd. Ik zou het volgende seizoen dus rustig naar Barcelona kunnen toewerken aangezien ik geen druk meer had om de limiet te behalen.
Op basis van mijn prestaties ontving ik de ‘Bronzen Spike’. 

EK Barcelona: 5de plaats!

Het afgelopen seizoen 2009-2010 was het eerste seizoen dat ik als profsporter volledig kon afwerken. Doorheen het seizoen had ik geen last van blessures.  Op enkele onderdelen heb ik een enorme technische progressie gemaakt. Daar waar ik in het verleden kon teren op enkele uitschieters, zijn deze nu mijn basisniveau geworden.  Ik voel me een completer tienkamper. De resultaten bleven dan ook niet uit dit seizoen: op verschillende individuele nummers heb ik een persoonlijk record gevestigd. In Götzis behaalde ik, ondanks het slechte weer, 7928 punten. Het EK in Barcelona werd een mooie ervaring: een verbetering van mijn persoonlijk record naar 8072 punten en een mooie 5de plaats!  In de klassieke afsluitende tienkamp van Talence kon ik opnieuw mijn bestprestatie in de tienkamp verbeteren naar 8091 punten. Goed voor een 6de plaats tussen de wereldtop. En voor het 2e jaar op rij werd ik bekroond met de ‘Bronzen Spike’.

2011 Selectie Olympische Spelen en Belgisch record!

Ondanks het missen van het WK in Daegu werd 2011 een topjaar. Aan de drie tienkampen waaraan ik deelnam scoorde ik telkens +8000 punten. In Götzis werd ik 11e met 8045ptn ondanks een uitschuiver in kogelstoten en polsstokspringen. Ik voelde dat er meer in de benen zat en daarom startte ik twee weken later in Kladno. Hier werd ik 2e in een nieuw persoonlijk record van 8120 punten. Twee keer de B-limiet voor het WK op minder dan 3 weken tijd maar helaas niet voldoende om mee te mogen naar Daegu.
Door deze verstoorde voorbereiding moest ik noodgedwongen mijn pijlen op Talence richten. Achteraf gezien misschien een goede zaak want ik kon mijn seizoen hier in schoonheid afsluiten met een nieuw   persoonlijk record van 8200 punten, een 1e plaats, een nieuw Belgisch record en vooral een ticket voor de Olympische Spelen London 2012. 

Olympics 2012 - Arrival Tia Hellebaut - Day 08

2012: A different level

Het seizoen startte, al voor de 4e keer in mijn carrière, in Götzis, het mekka van de tienkamp. Op dit officieuze WK had ik echter nog nooit naar behoren gepresteerd. Dit jaar verliep de voorbereiding beter dan ooit tevoren. Ik was benieuwd of de progressie van op training er in wedstrijd uit zou komen.
In Götzis ging een droom in vervulling: 5 persoonlijke records, een eindtotaal van 8519 punten en de overwinning. Een grotere boost om naar de Olympische Spelen van Londen toe te werken kon ik me niet voorstellen.
Londen 2012 werd een onvergetelijke ervaring. Na een spannende 2-daagse kon ik de afsluitende 1500m winnen en opschuiven van de 5e naar de 4e plaats. De ijzersterke Amerikanen Ashton Eaton en Trey Hardee haalden respectievelijk goud en zilver, de Cubaan Leonel Suarez, de man van de tweede dag, mocht het brons mee naar huis nemen. Na een uitputtende tweedaagse, 8447 punten en een 4e plaats mag ik mijn London 2012 avontuur meer dan geslaagd noemen. Ik heb er van genoten van begin tot einde!
Door mijn prestatie in London heeft België de tienkamp ontdekt. De reacties op mijn prestatie waren massaal. Na drukke post-olympische weken slaagde ik er in Talence toch nog in om mijn titel te verlengen met 8293 punten.
Door mijn fantastische seizoen won ik als bonus de ‘IAAF Combined Events Challenge’. Deze prijs bekroont de meest regelmatige tienkamper ter wereld.
Ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik op sportief vlak heel veel verwachtte van 2012. Met een gemiddelde van +8400 punten over 3 tienkampen ben ik daar ook glansrijk in geslaagd. 2012 is voor mij dan ook een jaar om in te kaderen! 

De toekomst: blik op Rio 2016

2012 was een schitterend jaar. Een bekroning van het harde werk dat ik de afgelopen jaren geleverd heb. Ondertussen ben ik alweer terug aan het trainen en ben ik samen met mijn team alweer nieuwe doelen aan het stellen. Ook de volgende jaren liggen er enkele leuke uitdagingen in het verschiet: o.a. EK Indoor Göteborg 2013, WK Outdoor Moskou 2013, EK Outdoor Zürich 2014, WK Outdoor Beijing 2015, OS Rio 2016.